Przewodnik po największych stadionach piłkarskich Wielkiej Brytanii.

STADION ARSENAL – EMIRATES

Emirates-Stadium
(źródło: https://www.dfds.com)

Mieszcząca ponad 60 000 fanów siedziba Arsenalu jest trzecim co do wielkości stadionem w Wielkiej Brytanii (po Wembley i Old Trafford). To jeden z największych stadionów w Wielkiej Brytanii. Dlatego siedziba Arsenalu jest gospodarzem wielu ważnych imprez sportowych i kulturalnych, w tym międzynarodowych turniejów piłkarskich. Co ciekawe, możesz zwiedzić stadion za jego kulisami i posłuchać historii o meczach opowiadanych przez gwiazdy Arsenalu. Odwiedzisz ławkę trenerską, szatnie, tunel dla piłkarzy i zobaczysz, jak boisko wygląda z bliska. Bilet wstępu na stadion obejmuje wejście do muzeum Arsenalu, w którym możesz poznać historię klubu. Emirates znajduje się w niedawno przebudowanej okolicy w dzielnicy Holloway w północnym Londynie — tętniącej życiem i zielonej części miasta.

North London
(źródło: https://www.dfds.com)

Niezależnie od tego, czy wybierasz się na mecz czy zostajesz nieco dłużej, aby nacieszyć się miastem, należy zwrócić uwagę na niektóre atrakcje turystyczne. Szczególnie warte uwagi i polecenia są przepiękne londyńskie dzielnice i rejony, w tym Holloway, Islington i Hampstead Heath. Islington High Street oferuje szeroki wybór niesieciowych sklepów i restauracji oraz innych atrakcji, takich jak lokal po XVI-wiecznym historycznym pubie Peacock Inn. Na zachód znajduje się słynny park Hampstead Heath oferujący wspaniałe widoki na miasto, a także piękne otwarte pola i tereny leśne. Latem jest to idealne miejsce na piknik, odpoczynek pod drzewem lub po prostu ucieczkę od zgiełku miasta.

(źródło: https://www.dfds.com)

Teatr elżbietański

   Anglia za czasów panowania królowej Elżbiety (lata panowania: 1558 – 1603) przeszła poważną metamorfozę, aby stać się nowoczesnym i bogatym państwem. Stabilność rządów królowej miała wpływ na rozwój kultury. Brak wsparcia finansowego ze strony Elżbiety I zmusił bogatych kupców do stania się patronami pisarzy, artystów i aktorów. Londyn w tym czasie był stolicą państwa, siedzibą królowej, a także najbardziej zaludnioną metropolią w Europie. 

Po zakazie wystawianie przedstawień w kościołach i na dziedzińcach kościelnych początkowo grano sztuki przed zajazdami. Później budowano teatry poza granicami miasta, aby nie wchodzić w konflikt z miejskim prawem a przede wszystkim z londyńskimi purytanami, obrońcami moralności. Pierwsza „londyńska scena” została założona w 1576 r. Za czasów Szekspira działało w Londynie sześć teatrów. 

Czytaj dalej

Anadolu Efes Stambuł pokonał 86:81 FC Barcelona w finale koszykarskiej Euroligi

Anadolu Efes Stambuł pokonał 86:81 FC Barcelona w finale koszykarskiej Euroligi

Do trzech razy sztuka – tak należy napisać o sukcesie ekipy trenera Ergina Atamana. W 2019 roku dotarła do finału, ale uległa CSKA Moskwa. W ubiegłym roku długo prowadziła w rundzie zasadniczej, lecz rozgrywki przerwano z powodu pandemii koronawirusa. Teraz w składzie Efesu była większość uczestników Final Four sprzed dwóch lat, co jest ewenementem na tym szczeblu rozgrywek. Nikt nie skusił się na ofertę z innego, bogatszego europejskiego klubu. Nikt nie odszedł do NBA, a nawet w tym roku były podejmowane próby przejęcia gwiazd ze Stambułu.

W UK powracają masowe imprezy sportowe. Test paszportów szczepionkowych

Nowy stadion Wembley powstał w ciągu 4 lat
(źródło: https://turystyka.wp.pl)

Brytyjski rząd podał wczoraj, kiedy i podczas jakich wydarzeń testowane będą rozwiązania, które mają umożliwić wznowienie imprez masowych z udziałem publiczności. Jednym z testowanych rozwiązań mają być tzw. paszporty szczepionkowe.

Pilotażowymi wydarzeniami są: trzy mecze piłkarskie na stadionie Wembley, bieg masowy w hrabstwie Hertfordshire, mistrzostwa świata w snookerze w Sheffield, konferencja, seans filmowy, wieczór komediowy oraz impreza w nocnym klubie w Liverpoolu. Pierwszym pilotażowym wydarzeniem będzie wieczór komediowy w Liverpoolu w 16 kwietnia, ostatnim – finał piłkarskiego Pucharu Anglii 15 maja.

Podczas czterech wydarzeń w Liverpoolu publiczność będzie poddawana testom na obecność koronawirusa przed ich rozpoczęciem i po ich zakończeniu, co ma na celu sprawdzenie, w jaki sposób odpowiednia wentylacja oraz wyznaczone drogi wejścia i wyjścia pomagają ograniczać rozprzestrzenianie się wirusa.

Natomiast podczas dalszych wydarzeń ma być przetestowana rozbudowana aplikacja do wykrywania kontraktów osób zakażonych, która ma pokazywać, czy dana osoba została zaszczepiona przeciw Covid-19, czy ma ważny negatywny wynik testu na obecność koronawirusa albo przeciwciała.

Minister Michael Gove, który prowadzi przegląd potencjalnych możliwości certyfikatów covidowych, wskazał wczoraj, że brytyjskie rozwiązania mogą być podobne do tych, które są stosowane w Izraelu.

Ostatnio premier Boris Johnson przyznał, że widzi rolę dla „jakiejś formy certyfikatów covidowych, w postaci dowodu szczepień albo ważnego testu na obecność koronawirusa”, ale zastrzegł, że taki system może być wprowadzony dopiero, gdy wszyscy otrzymają możliwość zaszczepienia się przeciw Covid-19, co ma nastąpić do końca lipca.

(źródło: https://londynek.net)

William Szekspir

      William Shakespeare urodził się za panowania królowej Elżbiety I, 23 kwietnia 1564 roku w Stratfordzie nad rzeką Avon w hrabstwie Warwick (środkowa Anglia). Jego ojciec, John Szekspir był przedsiębiorczym kupcem bławatnym, handlował wełną. Plotki mówią, że był też rękawicznikiem, handlarzem skór a nawet rzeźnikiem. W każdym bądź razie dorobił się pokaźnego majątku, co pozwoliło mu zostać ławnikiem (sędzia pokoju) a nawet burmistrzem Stratfordu (ważne miasteczko łączące szlaki handlowe Londynu i Szkocji). Jego żoną została Mary Arden pochodząca z rodziny szlacheckiej. William był trzecim z ośmiorga dzieci Szekspirów. Jego życiowy start był ułatwiony, więc uczył się w gimnazjum humanistycznym (grammar school) słynącym z wysokiego poziomu kształcenia. Sam zbił pokaźny majątek w Londynie, będąc współwłaścicielem jednego teatru i współdzierżawcą drugiego. Szekspir uzyskał nawet tytuł szlachecki dla swojego ojca w 1596 roku.  

   Szekspir wyniósł ze szkoły znajomość łacińskiej gramatyki i literatury klasycznej, języka francuskiego, a także sztukę kunsztownego wyrażania myśli w mowie i piśmie. Nie wiadomo, dlaczego nie poszedł na uniwersytet, chociaż szkoła dawała mu do tego prawo. Złośliwi twierdzą, że musiał pomagać ojcu w sklepie lub był nauczycielem, kłusownikiem a nawet wędrownym aktorem. W 1582 r. żoną Williama została Anna Hathaway, z którą miał trójkę dzieci.  

   Nie znamy powodów porzucenia rodziny przez Szekspira i wyjazdu do Londynu. Być może było to zamiłowanie do teatru albo chęć polepszenia swojej sytuacji życiowej. Szekspir początkowo miał pilnować koni przed teatrem, aby wkrótce zaprzyjaźnić się z wybitnymi aktorami. Później został członkiem Trupy Lorda Szambelana, która zmieniła potem nazwę na Trupę Królewską. Początkowe utworu poety to wiersze i sonety poświęcone: miłości, przyjaźni i nicości życia. Szekspir występował jako aktor, ale też pisał sztuki. Jego dramaty szybko zaczęły odnosić sukcesy. Dlatego jego trupa często występowała na dworze królewskim. Najpierw dla Elżbiety I a później dla Jakuba I.  

Czytaj dalej

Anglia w epoce Szekspira

Renesans przejął dziedzictwo kultury feudalnej, czyli naśladował lub modyfikował dawne wzory, tradycje kulturalne i literackie. Jednocześnie rosła ilość mieszczan, którzy wyznawali dawne ideały, ale jednocześnie krytykowali przeszłość. Kupcy dorabiali się ogromnych majątków na handlu zamorskim, więc wkrótce stali się protektorami (mecenasami) sztuki i literatury. 

Tudorowie (dynastia panująca 1485–1603 w Anglii), którzy niedawno zasiedli na tronie, popierali dążenia tej klasy, gdyż sami się z niej wywodzili. Wszakże dziadek Elżbiety, ojciec Anny Boleyn, był londyńskim kupcem. Protoplastą tego rodu był Owen Tudor, walijski szlachcic i browarnik, który wzmocnił prestiż swojej rodziny po ślubie z wdową po Henryku V (ród Lancastrów). Jego wnuk Henryk VII, przez małżeństwo z córką Edwarda V (ród Yorków) położył kres Wojnie Dwóch Róż (cykl wojen domowych 1455–85 o tron Anglii między dwiema liniami dynastii Plantagentów, czyli  Lancasterami – czerwona róża i Yorkami – biała róża). Przełomem w historii Anglii było panowanie Henryka VIII, który ustanowił Kościół anglikański, skonfiskował dobra kościelne oraz popierał klasy średnie przeciwko stale spiskującym możnowładcom. Anglia ruszyła dzięki tym przeobrażeniom w stronę ekspansji handlowej i polityki kolonialnej. Tudorowie mieli duże poparcie ze strony klas średnich i niższych, którym znudziła się prywatna wojna Dwóch Róż.

Czytaj dalej

Ciekawe wydarzenia sportowe w Londynie (kwiecień 2021)

Co roku w kwietniu na ulicach centralnego Londynu pojawia się 36 000 biegaczy, którzy biorą udział w London Marathon – drugim największym maratonie świata. Niezależnie od tego, czy chcesz wziąć udział w wyścigu, czy tylko zagrzewać do biegu zawodników, poczujesz elektryzującą atmosferę tego miejsca, a fantazyjne przebrania dostarczą Ci niezapomnianych wrażeń! Trasa, która ciągnie się od Greenwich do St James’ Park biegnie obok największych atrakcji Londynu, więc warto się dobrze zastanowić, jaki punkt obserwacyjny wybrać.

Zdjęcie - London Marathon – drugi największym maratonie świata

(żródło: https://pl.tripadvisor.com)

Dlaczego ekscytujemy się wyjazdem do Londynu ?

Jest kilka powodów, a wszystkie istotne: historyczne, kulturowe, artystyczne, także polityczne.

I wszystkie ogromnie zajmujące. Więc skupmy się na jednym.

Ba!! ale jak to zrobić, kiedy mamy Tate Gallery, British Museum, National Gallery,Victoria and Albert Museum itd.!!!

Myślę,że zaczniemy od galerii ulicznych. I nie chodzi mi tylko o obserwację odmienności kulturowej , lecz o to , czym jest street art i jego najwazniejsi twórcy.

Czytaj dalej

Zdjęcie - Wyścigi konne
(źródło -www.kafeteria.pl)

Wyścigi konne – sport numer 2 w Wielkiej Brytanii , cz I

W 2015 roku w Wielkiej Brytanii rozgrywany był Puchar Świata w rugby i właśnie ta dyscyplina stanęła na podium zaraz za piłką nożną. W 2017 roku jednak wyścigi konne  wysforowały się na drugie miejsce! Także wśród najpopularniejszych wydarzeń sportowych znalazło się aż 5 imprez związanych z końmi. Były to gonitwy w ramach Royal Ascot, Chelenham Festival i Epsom Derby Festiwal, a także zawody Badminton Horse Trials i Burghley Horse Trials. Do dobrego wyniku sportów konnych (7,7 mln widzów!) dołączyły się także gonitwy rozgrywane w Warwick, Cartmel i Fontwell. 

Tradycja wyścigów konnych w Anglii jest mocno zakorzeniona. To sport bardzo dochodowy. Zakłady oraz wysokie wygrane przyciągają rzesze ludzi. Można nawet rzec, że wyścigi konne są w Wielkiej Brytanii kwintesencją zakładów bukmacherskich.

(źródło – www.gallop.pl)

Sport ten, stary jak świat, ma wielu zwolenników na całym świecie. Największą popularnością cieszy się jednak na Wyspach Brytyjskich. Wyścigi konne są pasjonujące nie tylko dla osób, które się ścigają, czyli dżokejów. Ale równie zainteresowani są ci, którzy zajmują się zakładami bukmacherskimi. To chyba najbardziej rozwinięta gałąź biznesu związana z wyścigami konnymi. Na wyścigach można nieźle zarobić lub też…  stracić. Zawodowi gracze, zanim obstawią konkretnego konia, analizują jego występy w ostatnich kilkunastu wyścigach, robią statystki. Zwracają uwagę na dżokeja, stan zdrowia konia i wiele innych szczegółów. 

Royal Ascot – królewskie wyścigi

W Wielkiej Brytanii co roku odbywa się Royal Ascot Racecourse. Jest to wielkie wydarzenie w brytyjskim kalendarzu sportowym i towarzyskim. Wyścigi te liczą już blisko trzysta lat.  Rywalizacja odbywa się w Ascot, miasteczku położonym w hrabstwie Berkshire w południowej Anglii, zaledwie sześć mil od średniowiecznego zamku królewskiego w Windsorze. Na czas wyścigów królowa Elżbieta przenosi swą rezydencję do zamku Windsor, aby być jak najbliżej. Codziennie o pierwszej trzydzieści królowa wyrusza na wyścigi, przejeżdżając przez Long Walk – wysadzaną kasztanowcami aleję wiodącą przez park otaczający zamek. Każdego dnia królowa nosi inny kolor, więc w czasie wyścigów żaden się nie powtarza. To także przedmiot spekulacji w zakładach bukmacherskich i źródło wygranych. Najważniejszy strój zachowany jest na trzeci dzień wyścigów, nazywany zwyczajowo Ladies Day.

Wyścigi w Ascot odwiedza co roku blisko trzysta tysięcy osób z całej Europy. Wszystkich obecnych obowiązuje dress-code. Etykieta jest ściśle przestrzegana, zwłaszcza w Royal Enclosure, gdzie obowiązują jasne fraki i cylindry dla panów, dla pań zaś zakryte ramiona i talie oraz obowiązkowo kapelusze. To jedyna część garderoby, która pozwala na nieco szaleństwa. Do tradycji należy pokazanie się w jak najbardziej oryginalnym nakryciu głowy. Przedstawicielki angielskiej arystokracji, prezentując najwymyślniejsze kompozycje, stanowią cel fotografów. Na wyścigach popija się głównie szampana oraz Pimms, czyli rozcieńczony lemoniadą i przybrany owocami koktajl. Dla mniej wyrafinowanych albo niezamożnych, jest piwo. Sezonowym daniem są truskawki ze śmietanką oraz szparagi i homary.

 (źródło -www.goniec.com)

Elżbieta II jest właścicielką wielu stajni pełnych koni wyścigowych. Od dzieciństwa uwielbiała jazdę konną i atmosferę wyścigów. Kiedy miała 19 lat, w maju 1945 roku, dwa tygodnie po zakończeniu wojny, uczestniczyła po raz pierwszy we wznowionych wyścigach w Ascot. Od tego czasu nie opuściła ani jednych zawodów. Do dziś królowa jest właścicielką 19 koni, które wygrały w Ascot. Jej dżokeje noszą królewskie barwy – purpurowe koszulki ze szkarłatnymi rękawami oraz aksamitne kaski jeździeckie ze złotymi lamówkami. Królowa prezentuje najważniejsze trofea wyścigów w Ascot: Gold Cup, Royal Hunt Cup oraz Queen’s Vase. Tylko te trofea zwycięzcy mogą sobie zatrzymać na zawsze. Inne, a jest ich 27, muszą być zwracane po roku, by cieszyć nowych właścicieli. Prócz trofeów niebagatelne są też nagrody pieniężne o łącznej wartości trzech i pół miliona funtów, co czyni Royal Ascot jednym z najbardziej „szczodrych” wyścigów w Europie.

(źródło – www.ascot.co.uk)

Narodowe sporty Wielkiej Brytanii – tenis czII

Najbardziej znanym brytyjskim tenisistą jest Andy Murray, właśc. sir Andrew Barron Murray, OBE (ur.15 maja 1978 w Glasgow) – dwukrotny mistrz olimpijski w grze pojedynczej (2012r i 2016r) oraz srebrny medalista w grze mieszanej z Londynu (2012), zwycięzca US Open 2012, Wimbledonu 2013 i 2016, triumfator ATP World Tour Finals 2016, pasowany na Rycerza Kawalera, oficer Orderu Imperium Brytyjskiego, od 7 listopada 2016 do 20 sierpnia 2017 lider rankingu ATP w grze singlowej, reprezentant Wilekiej Brytanii w Pucharze Davisa i zdobywca tego trofeum w sezonie 2015.

Zdjęcie - Andy Murray

Przed Wimbledonem w 2006 roku, Andy Murray wziął udział w publicznej debacie w której oznajmił, że na zbliżających się Mistrzostwach Świata w piłce nożnej w Niemczech może wygrać każda drużyna, tylko nie Anglia. Ta wypowiedź spowodowała burzę w angielskich mediach. Murray natychmiast wytłumaczył, że jego komentarz w sprawie drużyny narodowej Anglii, był sprowokowany przez angielskich dziennikarzy, którzy ciągle pytali czy Andy Murray kibicuje reprezentacji Szkocji w eliminacjach mistrzostw świata. Murray oznajmił, że nie jest „antyanglikiem i nigdy nie będzie”, jednocześnie wyrażając rozczarowanie po porażce Anglii z Portugalią podczas mistrzostw świata.

W wywiadzie z Gabby Lohan z programu stacji BBC – Inside Sport, Andy powiedział, że jest na pół Szkotem i Anglikiem, oraz że jest szczęśliwy z brytyjskiego pochodzenia. Murray chciał dotrzeć do angielskich kibiców tenisa przed zbliżającym się Wimbledonem w 2008 roku, twierdzeniem iż w 1/4 jest Anglikiem, jego trener i ówczesna dziewczyna również pochodzą z Anglii.

Cztery najbardziej prestiżowe turnieje tenisowe: Australian Open, Roland Garros, Wimbledon i US Open rozgrywane są corocznie odpowiednio w Melbourne, Paryżu, Londynie i Nowym Jorku. Najstarszym z nich jest rozgrywany od 1877 Wimbledon, następnie US Open (1881), Roland Garros (1891), a najmłodszym odbywające się od 1905 Australian Open. Razem te cztery turnieje noszą miano Wielkiego Szlema (ang. Grand Slam). Termin ten zapożyczono z brydża.

Każdego roku serię turniejów wielkoszlemowych otwiera Australian Open (druga połowa stycznia). Następne są kolejno French Open – Roland Garros (przełom maja i czerwca), Wimbledon (przełom czerwca i lipca) oraz US Open (przełom sierpnia i września)

Wimbledon (1877)

Pierwsza edycja The Championships została zorganizowana w 1877 przez All England Lawn Tennis and Croquet Club w celu zebrania pieniędzy na działalność klubu. W turnieju gry pojedynczej mężczyzn wzięło udział 22 zawodników, a jego zwycięzca, Spencer Gore, otrzymał główną nagrodę w wysokości 12 gwinei (ok. 50 zł) oraz posrebrzany puchar z wyrytym napisem The All England Lawn Tennis Club Single Handed Champion of the World (pol. Mistrz Świata w grze jedną ręką Wszechangielskiego Klubu Tenisa na Trawie). W następnym roku turniej na kortach Wimbledonu został przemianowany na British Championships (pol. Mistrzostwa Brytyjskie), chociaż mogli w nim uczestniczyć zawodnicy z innych państw. W 1884 zainaugurowano turnieje singla kobiet i debla mężczyzn, a w 1913 debla kobiet i gry mieszanej.

The Championships od samego początku rozgrywany jest na trawiastych kortach w londyńskiej dzielnicy Wimbledon. Do 1921 mecze odbywały się przy Worple Road, natomiast od 1922 miejsce ich rozgrywania mieści się przy Church Road. Wimbledon rozpoczyna się co roku zawsze w poniedziałek, pomiędzy 20 a 26 czerwca.

Australian Open (1905)

Turniej Australian Open po raz pierwszy rozegrano w 1905 jako Australasian Championships (pol. Mistrzostwa Australazji). Ze względu na niedogodne położenie geograficzne Australii oraz termin rozgrywania turnieju przypadający w okolicach Bożego Narodzenia przez wiele lat w turnieju nie brali udziału czołowi tenisiści świata. Sytuacja ta uległa zmianie dopiero w latach 80. XX w. Turniej pod swoją obecną nazwą jest znany od 1969, kiedy przemianowano go z noszonej od 1927 nazwy Australian Championships (pol. Mistrzostwa Australii).

Lokalizacja turnieju ulegała przez lata licznym zmianom: pierwszą edycję rozegrano w australijskim Melbourne, drugą w nowozelandzkim Christchurch, a następne w australijskich Sydney, Adelaide, Brisbane i Perth oraz nowozelandzkim Hastings. Od 1972 turniej odbywa się regularnie w Melbourne (od 1972 do 1987 na Kooyong Stadium, a od 1988 w Melbourne Park). Przenosiny na Melbourne Park wiązały się ze zmianą nawierzchni z trawiastej na korty twarde odmiany Rebound Ace. W 2008 ta nawierzchnia została zastąpiona przez szybszą Plexicushion.

Turniej rozgrywany jest co roku w drugiej połowie stycznia (trzeci i czwarty tydzień rozgrywek ATP i WTA). W Australii termin organizacji turnieju przypada na sam środek kalendarzowego lata. Mecze rozgrywane są według czasu polskiego późną nocą lub wczesnym rankiem – z racji różnic stref czasowych.

Skip to content